اخبار

یادداشت معاون امور هنری در روزنامه شرق 6 اردیبهشت

ضرورت نگاه نوی اقتصادی به هنر

ضرورت نگاه نوی اقتصادی به هنر
سیدمجتبی حسینی، معاون امور هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در یادداشتی که در اختیار روزنامه شرق قرار گرفته،‌ لزوم تغییر ساختار الگوی اقتصاد هنر را یادآور شده است.
 این روزها، انسانِ آزموده به آزمون دشوارتری مبتلاست. رنجی که به عتاب طبیعت، متولد شده است و ضحاک‌وار جز به زجر و زحمتِ انسان، رضا نمی‌دهد.  ایلغار ناباوری است که می‌خروشد و می‌خراشد و در این معرکه‌ی نابرابر جز دانایی، دوا و درمانی نیست. چه بسیار که در کمین کرونا از اسب افتادیم اما دل خوش داشتیم که در سایه و سپر سربازان سلامت، از اصل نخواهیم افتاد. آموزگارانی رئوف که به نجاتِ دیگری، از پا و نفس افتادند اما کوتاه نیامدند از عافیت و صحت مردمان، بال به بال خویش سلامت جویِ هم‌نوعان شدند و خورشیدوار، بیداری و هوشیاری را در تاریکی و ترس مژده دادند و الهام‌بخش شدند.
 
هنرمندان نیز مسئولانه، از جمله رهنوردانی شدند که سنگ سختی‌ها و صعوبت این میدان را به گهر هنر و به بضاعت خویش از پیش پایِ خلق برچیدند و به سخاوت، سفره‌ی سعی گشودند تا در اوقاتِ دور باش‌ها و ایام اجتناب، ارزش افزوده‌ای در جنب مراقبت‌ها و مراعات شهروندان بیافرینند. به روشنایِ هنر بایدهای بهداشتی و باورهای پزشکی ترویج شد و مجاهدان هنر با نقل مکان از صحنه‌ها و استیج‌ها و سینماها و گالری‌ها به قابِ شبکه‌ها و رسانه‌های بر خط، نشاط مردم را در مقام یک فریضه بجای آوردند.
 
هنرمندان همه‌ی اندوخته‌ها‌ی خود را خرج خلوت ماندنِ خیابان‌ها و تاب‌آوری خانه‌نشینان کردند و چه وقت‌ها که سکوت هولناک کوچه‌ای و محله‌ای به نغمه و نوایی با امیدواری به حرف می‌آمد و شادمانی جمعی مردمان در پنجره‌ها مرهمی بر دردهای دوری می شد. صحنه‌هایِ سلیمی به خلاقیت خلق شد که دست و دل اهالی هنر، سرگرم دوخت و دوز ماسک و تدارک مایحتاج مراقبت و مراعات مردم گردید.
 
رسانه‌های مجازی زادگاهِ تولیداتی شد که مقصدِ رقابت خویش را خدمت و خوش احوالی مردم رقم زده بودند. همتی سزاوار که مصداقِ چراغِ خانه خویش را خرجِ همسایه کردن شد. هنرمندان، هیچ در این هجوم کم نگذاشتند و در آرزوی التیام آلام، خم به ابرو نیاوردند، جماعتی جانباز که خود از زیان دیدگان جدی و متضررانِ مظلومِ قرنطینه‌ی به ناگزیر بودند.
 
از کرنای کرونا، آوای ناپایداری معیشت و ناگواری وضعیت حمایتی هنرمندان برخاست و فقدان شمولیت قوانین کار در تعریف مشاغل هنری و گزاره‌های غرامت‌بخشِ تأمین اجتماعی و برخورداری از بیمه بیکاری را، مکرراً یادآوری کرد. خاصه در این سال‌ها که رغبت و التفات مردمی به هنر موجب رشد چشمگیر و فراوانی هنرمندان شده و فعالیت این جامعه شریف حتماً نیازمند وجود قوانین مناسب و مقررات کارآمد و رفتارهای جمعی سامان یافته است از گفتگوهای برآمده از احترام و خرد تا تعامل و تفاهم با تمام دستگاه‌هایی که در این عرصه نقش دارند. دستگاه‌هایی که به معاضدت می‌توانند با تمرکز اداری، تجمیع نظارتی و تصدی قاعده‌مند و روش‌های تخصصی بر توان هنر و هنرمندان بیافزایند.
 
دو دیگر آنکه در طول چند دهه و رشد شمار هنرمندان الگوهای اقتصادی نو و به روز و متناسب با مقتضیات زمان و مکان شکل نگرفته‌اند و محدودیت راه‌های تحصیل درآمد (که در بسیاری موارد حداقلی است) در چنین دشواری‌ها، به شدت آسیب‌پذیر است و از تاب‌آوری اهل هنر می‌کاهد. موضوع روشنی است که هنر ضرورت است نه تجمل و حاصل آن چندان متنوع و مؤثر که می‌باید سازمان‌ها و سامان‌ها در مطالعه و تمهید آن عزمی جزم داشته باشند.
 
و نهایتاً آنکه کرونا (ویا هر مهاجم دیگری) فریاد فضیلت هنرمندانی است که از دستگاه‌ها و ساختارهای مختلف که قدر و قیمت هنر و لزوم و ضرورتش را می‌شناسند با التفات ویژه، خود را در خوش احوالی هنر و هنرمندان سهیم گردانند. چرا که در شرایط فعلی تمامی اعتبارات     سالانه‌ی حوزه‌ی تخصصی هنر رافع خسارات پایه‌ای نخواهد بود.
 
اینک مجال مغتنمی است که به ستایش مشارکت جوانمردانه‌ی هنرمندان و مواجهه خلاق و اثربخش با بلای بنیادافکن این بیماری، مسئولان و هنرمندان درکنار یکدیگر و با تعاملی سازنده مسائل پیش‌گفته را با روحیه‌ی سازندگی و اخلاق‌مداری در دو مسیر کوتاه‌مدت و بلندمدت به مقصدی شایسته رسانند.
۶ اردیبهشت ۱۳۹۹ ۱۳:۳۵

نظرات بینندگان

نام را وارد کنید
تعداد کاراکتر باقیمانده: 500
نظر خود را وارد کنید